Ademhaling

Voordat we naar ademhaling gaan eerst even een filosofische uitstapje. 

Het boeddhisme leert ons dat er een onderliggend bewustzijn bestaat waarmee alles met elkaar verbonden is en dit oneindig onderheven is aan verandering. Dit bewustzijn kunnen wij met ons menselijk brein niet bevatten, omdat het te complex is en wij als mens onderhevig zijn aan dualiteit. We kunnen het slechts ervaren alszijnde één van de oneindige uitingsvormen hiervan. We (her)kennen allemaal het gevoel van diep geluk waarbij we ons volledig verbonden voelen met onszelf en de wereld om ons heen. Er zijn duizenden manieren om dit te bereiken. Ieder mens is anders en gebruikt eigen talenten om dit gevoel te ervaren. 

Een duale wereld zorgt niet voor ongeluk. Wel de verlangens die in onze geest ontstaan in het favorizeren van één van de twee polen. Het verlangen naar geluk, succes, liefde, aandacht, wijsheid zit ingebakken in ons menszijn en geeft ons kracht. Echter, als we hieraan vasthouden en tegenpolen zoals pijn, schaamte, afwijzing, degradatie, gevoeligheid, etc. niet toelaten in onze geest wanneer we hier intern of extern mee in aanraking komen, geraken we uit balans. 

Terug naar ademhaling. Ademhalen doe je sowieso. Zonder inademing, geen uitademing. Het overstijgt polariteit. Door onze aandacht hierop te vestigen laten we polariteiten (terug) toe in onze geest. Dit zorgt er vervolgens voor dat het verlangen naar één zijde van de medaille (en de bijkomende pijn die dit veroorzaakt) tot rust komt.  Het loopwiel van gedachten verzacht. Iedere gedachte, hoe gek of raar die ook is, heeft uiteindelijk als doel dat jij gelukkig bent en/of overleeft. Het ironische hieraan is echter dat de functie en het doel verward raken. Het mooie aan ademhaling is dat de oorzaak en gevolg relatie elkaar snel opvolgen. Gemiddeld ademen wij tussen de 12 en 15 keer per minuut. Onze geest kan hierdoor heel snel contact maken met het niet-polarizerende brein. Hiervanuit kan je terug open naar het leven kijken en deze veel puurder ervaren.